Dysleksja
Miareczkowanie prędkości cIV-MDZ w celu uzyskana zahamowania czynności napadowej, agresywniejsza terapia konkurencyjnymi AED lub dłuższy okres wstępnej terapii powinny zredukować tak dużą ilość pacjentów z RSE u których remisja po stosowaniu (cIV-MDZ) nie zostaje utrzymana. Lekooporny stan padaczkowy (RSE), definiuje się jako stan padaczkowy, który trwa powyżej 60min pomimo prawidłowych dawek benzodiazepin i leku przeciwpadaczkowego drugiego rzutu, pojawia się u 9-31% przypadków i wiąże się z przedłużonym pobytem w szpitalu i funkcjonalnym upośledzeniem po wypisie ze szpitala.W naszej pracy, RSE na tle padaczkowym byłą związana z istotnie niższą śmiertelnością niż ostra symptomatyczny SE. Zostało to już wcześniej opisane. Uwagi wymaga kilka słabych stron naszej pracy. Uniwersalność naszych wyników jest ograniczona przez fakt, że nasi pacjenci byli ciężko chorzy, z niskimi wynikami GCS i większą śmiertelnością niż w innych doniesieniach o RSE. Pomimo że definicje RSE różnią się pod względem czasu trwania i ilości zastosowanych leków nasze przypadki były wszystkie cięższe niż „minimalne” kryteria RSE zastosowane przez nas.
Mimo to pacjenci ci w dalszym ciągu obciążeni są większym ryzykiem wystąpienia zaburzeń psychicznych niż reszta populacji. 2. Zaburzenia psychiczne będące następstwem leczenia lekami p/padaczkowymi zasługują na szczególną uwagę z dwóch powodów: - po pierwsze – lek p/padaczkowy może być najłatwiej modyfikowalnym czynnikiem ryzyka wystąpienia zaburzeń psychicznych u pacjenta z padaczką - po drugie – wystąpienie zaburzeń psychicznych pogarsza współpracę pacjenta oraz zmniejsza systematyczność pobierania leków, co może pogorszyć kontrolę na napadami Właściwie każdy lek p/padaczkowy może wywoływać psychiatryczne objawy uboczne i duże znaczenie odgrywa indywidualna, osobnicza skłonność do ich występowania z jednej strony spowodowana obciążeniami niezwiązanymi bezpośrednio z padaczką takimi jak predyspozycje genetyczne, obciążenie chorobami psychicznymi w rodzinie, występowaniem zaburzeń psychicznych przed zachorowaniem na padaczkę, czy też obciążeniami psychospołecznymi takimi jak negatywny stosunek społeczeństwa do chorego na padaczkę, uczucie napiętnowania, niski status socjoekonomiczny czy ograniczenia w wyborze zawodu. Z drugiej strony istotną rolę odgrywają obciążenia związane bezpośrednio z chorobą podstawową, z padaczką, takie jak długość trwania choroby, częstość i ciężkość napadów czy typ zespołu padaczkowego. 3. Psychiatryczne objawy uboczne leków p/padaczkowych można podzielić na 4 grupy: Pierwsza grupa - zaburzenia psychotyczne obejmują szeroki zakres objawów od prostych halucynacji do psychoz shizofrenopodobnych - zaburzenia afektywne to najczęściej dystymia i depresja, dysleksja choroba afektywna dwubiegunowa czy mania, bardzo rzadko obserwuje się przełączenie obecnej wcześniej choroby afektywnej dwubiegunowej w typ rapid-cycling - zaburzenia poznawcze i zaburzenia zachowania – to najczęstsze psychiatryczne objawy uboczne obejmujące spowolnienie psycho-ruchowe, zachowania agresywne i lęk Czwarta grupa - to występujące rzadko encefalopatie polekowe, w których zaburzenia psychiczne są tylko komponentą szerszego zespołu objawów 4. Wspólnymi czynnikami ryzyka wystąpienia zaburzeń psychotycznych i zaburzeń afektywnych jako objawów ubocznych leków przeciwpadaczkowych jest dłuższy czas trwania padaczki, większa częstość i ciężkość napadów, przebycie napadów gromadnych lub stanu padaczkowego, występowanie drgawek gorączkowych w dzieciństwie, choroby psychiczne w rodzinie, obciążenia środowiskowe (dla zaburzeń psychotycznych to ostry stres, dla zaburzeń afektywnych, szczególnie depresji to przewlekłe obciążenia psychiczne) oraz padaczka płata skroniowego. Turcja opisy-gg Kuternoga efektowna ciekawie krzyczy silne harmonogramy.